Gorączka Lassa

Identyfikator WHO (URI)

http://id.who.int/icd/release/11/2026-01/mms/515020316

Opis

Choroba endemiczna na niektórych obszarach subsaharyjskiej Afryki Zachodniej, której przyczyną jest zakażenie wirusem Lassa. W większości przypadków zakażenie jest łagodne lub bezobjawowe, ale może też powodować ciężką chorobę lub zgon.\r\nInfekcja objawowa rozwija się zwykle stopniowo i zaczyna się od gorączki, ogólnego osłabienia, bólu głowy i złego samopoczucia. Po kilku dniach może pojawić się ból gardła, mięśni i klatki piersiowej, nudności, wymioty, biegunka, kaszel i ból brzucha. Wraz z postępem choroby w ciężkich przypadkach może rozwinąć się opuchlizna twarzy, płyn w jamie opłucnej, krwawienie z ust, nosa, pochwy lub przewodu pokarmowego oraz niskie ciśnienie krwi. W późniejszych stadiach może pojawić się wstrząs, drgawki, drżenie, dezorientacja i śpiączka. Śmiertelność pacjentów hospitalizowanych z powodu gorączki Lassa wynosi około 15%. W przypadkach śmiertelnych zgon następuje zazwyczaj w ciągu 14 dni od wystąpienia objawów.\r\nW trakcie ciąży gorączka Lassa może powodować wysoką śmiertelność matek i płodów, szczególnie w późnym okresie ciąży. W trzecim trymestrze śmiertelność płodów może przekraczać 80%, a matek 30%.\r\nU niektórych pacjentów odnotowano wydłużony okres rekonwalescencji, czasem skutkujący pojawieniem się następstw. Zgłaszano przypadki nagłej utraty słuchu o różnej częstotliwości występowania, nie więcej niż u 25% wyleczonych pacjentów, zarówno w ostrym przebiegu choroby, jak i po wyzdrowieniu. W większości przypadków utrata słuchu ma charakter trwały. Rzadziej odnotowywane następstwa obejmują objawy neurologiczne, pogorszenie wzroku, ból stawów, przejściowe wypadanie włosów i zaburzenia psychiczne.\r\nOkres inkubacji gorączki Lassa wynosi od 2 do 21 dni.\r\nDo zakażenia dochodzi poprzez kontakt z żywnością lub artykułami gospodarstwa domowego skażonymi moczem lub kałem zarażonych szczurów Mastomys albo przez bezpośredni kontakt z zarażonymi szczurami. \r\nW znacznie mniejszym stopniu wirus Lassa może się również przenosić między ludźmi poprzez bezpośredni kontakt z krwią, moczem, kałem lub innymi wydzielinami osoby zarażonej gorączką Lassa. Do przenoszenia się wirusa między ludźmi może dochodzić przede wszystkim w placówkach medycznych, gdzie wirus może się rozprzestrzeniać również poprzez skażony sprzęt medyczny, na przykład igły ponownie wykorzystane do zabiegów.\r\nRozpoznanie ustala się na podstawie wykrycia wirusa Lassa w próbkach krwi metodami molekularnymi lub serologicznymi.

Treść: polska wersja językowa ICD-11 (MMS) z Rejestru Systemów Kodowania (RSK), wersja przedostateczna, licencja CC BY-ND 4.0. Tłumaczenie nie zostało dokonane przez WHO i WHO nie ponosi za nie odpowiedzialności; wiążąca jest oryginalna wersja angielska (https://icd.who.int). ICD-11 nie obowiązuje jeszcze w Polsce i nie służy do rozliczeń NFZ.