Zespół przedłużonej (powikłanej) żałoby

Identyfikator WHO (URI)

http://id.who.int/icd/release/11/2026-01/mms/1183832314

Opis

Zespół przedłużonej żałoby to zaburzenie, w którym po śmierci partnera, rodzica, dziecka lub innej osoby bliskiej, u osoby pogrążonej w żałobie występuje uporczywa i wszechogarniająca reakcja charakteryzująca się tęsknotą za zmarłym lub ciągłym zaabsorbowaniem myślami o zmarłym, którym towarzyszy intensywny ból emocjonalny (np. smutek, poczucie winy, gniew, zaprzeczenie, obwinianie, trudności w zaakceptowaniu śmierci, poczucie utraty części siebie, niemożność doświadczania pozytywnego nastroju, odrętwienie emocjonalne, trudności w angażowaniu się w społeczne lub inne aktywności). Reakcja żałoby utrzymywała się przez nietypowo długi czas po stracie (co najmniej ponad 6 miesięcy) i wyraźnie przekracza oczekiwane normy społeczne, kulturowe lub religijne dla kultury i kontekstu danej osoby. Reakcje żałoby, które utrzymują się przez dłuższy okres i mieszczą się w normatywnym okresie żałoby, biorąc pod uwagę kontekst kulturowy i religijny danej osoby, są postrzegane jako niepowikłana żałoba i nie są traktowane jako rozpoznanie zaburzenia. Zaburzenie powoduje znaczne upośledzenie osobistych, rodzinnych, społecznych, edukacyjnych, zawodowych lub innych ważnych sfer funkcjonowania.

Treść: polska wersja językowa ICD-11 (MMS) z Rejestru Systemów Kodowania (RSK), wersja przedostateczna, licencja CC BY-ND 4.0. Tłumaczenie nie zostało dokonane przez WHO i WHO nie ponosi za nie odpowiedzialności; wiążąca jest oryginalna wersja angielska (https://icd.who.int). ICD-11 nie obowiązuje jeszcze w Polsce i nie służy do rozliczeń NFZ.