Hipokalcemia noworodkowa

Identyfikator WHO (URI)

http://id.who.int/icd/release/11/2026-01/mms/549613748

Opis

Hipokalcemia jest częstym zaburzeniem metabolicznym noworodków. U noworodków, hipokalcemia jest określana według masy urodzeniowej. U niemowląt z masą ciała powyżej 1500 g, hipokalcemia jest definiowana jako całkowite stężenie wapnia (Ca) w surowicy poniżej 8 mg/dl (2 mmol/l) lub stężenie frakcji zjonizowanej poniżej 4,4 mg/dl (1,1 mmol/l). U wcześniaków o bardzo małej masie urodzeniowej (masa ciała <1500 g) hipokalcemia jest definiowana jako całkowite stężenie Ca w surowicy poniżej 7 mg/dl (1,75 mmol/l) lub stężenie frakcji zjonizowanej poniżej 4 mg/dl (1 mmol/l). Etiologia wczesnej hipokalcemii (występującej w ciągu pierwszych dwóch do trzech dni po urodzeniu) obejmuje wcześniactwo, cukrzycę u matki, zamartwicę porodową i zahamowanie wzrastania wewnątrzmacicznego. Przyczyny późnej hipokalcemii (występującej zwykle pod koniec pierwszego tygodnia życia) to niedoczynność przytarczyc oraz wysokie spożycie fosforanów. Większość niemowląt z hipokalcemią nie wykazuje objawów zaburzenia. Objawy choroby obejmują drażliwość nerwowo-mięśniową; najczęstszy objaw to drżenia i nagłe skurcze mięśni. Mniej częste objawy to drgawki, rzadko skurcz krtani, świszczący oddech, wymioty.

Nie obejmuje

Przejściowa niedoczynność przytarczyc u noworodka

Treść: polska wersja językowa ICD-11 (MMS) z Rejestru Systemów Kodowania (RSK), wersja przedostateczna, licencja CC BY-ND 4.0. Tłumaczenie nie zostało dokonane przez WHO i WHO nie ponosi za nie odpowiedzialności; wiążąca jest oryginalna wersja angielska (https://icd.who.int). ICD-11 nie obowiązuje jeszcze w Polsce i nie służy do rozliczeń NFZ.