Zaburzenia paranowotworowe i autoimmunologiczne układu nerwowego

Identyfikator WHO (URI)

http://id.who.int/icd/release/11/2026-01/mms/1058231555

Opis

Zaburzenia paranowotworowe i autoimmunologiczne układu nerwowego są wynikiem ukierunkowanego oddziaływania immunologicznego na neurony lub komórki glejowe w ośrodkowym (np. encefalopatia, ataksja, zapalenie rdzenia) lub obwodowym (neuropatie obwodowe lub autonomiczne, zaburzenia złącza nerwowo-mięśniowego lub miopatie) układzie nerwowym. W kontekście paranowotworowym jest konsekwencją potencjalnie skutecznej nowotworowej odpowiedzi immunologicznej, zainicjowanej przez antygeny onkoneuronalne pochodzące z nowotworu układowego. W kontekście nieparanowotworowym, określanym jako autoimmunologiczny, etiologia pozostaje niejasna, chociaż coraz więcej dowodów w co najmniej kilku przypadkach wskazuje na poprzedzający ją czynnik infekcyjny. Zaburzenia te są często wieloogniskowe, powodując uszkodzenia i objawy wynikające z zajęcia wielu poziomów układu nerwowego. Często stwierdza się występowanie chorób autoimmunologicznych w rodzinie lub w wywiadzie pacjenta. Mogą występować autoprzeciwciała swoiste dla neuronów i innych narządów (przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej [TPO]). Profil autoprzeciwciał neuronalnych może być czynnikiem predykcyjnym określonego typu nowotworu i może być związany z określonym fenotypem neurologicznym. Ważne jest wykluczenie alternatywnych etiologii (np. infekcji). Odpowiedź na immunoterapię może potwierdzić diagnozę.

Treść: polska wersja językowa ICD-11 (MMS) z Rejestru Systemów Kodowania (RSK), wersja przedostateczna, licencja CC BY-ND 4.0. Tłumaczenie nie zostało dokonane przez WHO i WHO nie ponosi za nie odpowiedzialności; wiążąca jest oryginalna wersja angielska (https://icd.who.int). ICD-11 nie obowiązuje jeszcze w Polsce i nie służy do rozliczeń NFZ.