Inna samoistna odma opłucnowa

Identyfikator WHO (URI)

http://id.who.int/icd/release/11/2026-01/mms/2003193382

Opis

Do tej klasyfikacji zalicza się samoistną odmę opłucnową, która nie jest odmą prężną.\r\nZalicza się do niej pierwotną samoistną odmę opłucnową, która nie jest odmą prężną, oraz wtórną samoistną odmę opłucnową, która nie jest odmą prężną. Pierwotna samoistna odma opłucnowa występuje u pacjentów bez podstawowej choroby płuc, zazwyczaj u wysokich, szczupłych młodych mężczyzn w wieku kilkunastu i dwudziestu kilku lat. Uważa się, że odma ta jest spowodowana samoistnym pęknięciem podopłucnowych pęcherzyków lub pęcherzy w szczycie płuca, które wystąpiły z powodu palenia tytoniu lub zostały odziedziczone. Zazwyczaj występuje w spoczynku, chociaż niektóre przypadki występują podczas czynności związanych z sięganiem lub rozciąganiem. Pierwotna spontaniczna odma opłucnowa występuje również podczas nurkowania i lotów na dużych wysokościach z powodu nierównomiernie przenoszonych zmian ciśnienia w płucach. Wtórna samoistna odma opłucnowa występuje u pacjentów z zasadniczą chorobą płuc. Najczęściej występuje w wyniku pęknięcia pęcherzyka lub pęcherza u pacjentów z ciężką POChP, zakażeniem Pneumocystis jirovecii w przebiegu zakażenia HIV, mukowiscydozą lub jakąkolwiek zasadniczą chorobą miąższu płuc. Wtórna samoistna odma opłucnowa jest poważniejsza niż pierwotna samoistna odma opłucnowa, ponieważ występuje u pacjentów, u których podstawowa choroba płuc zmniejsza rezerwę płucną.

Treść: polska wersja językowa ICD-11 (MMS) z Rejestru Systemów Kodowania (RSK), wersja przedostateczna, licencja CC BY-ND 4.0. Tłumaczenie nie zostało dokonane przez WHO i WHO nie ponosi za nie odpowiedzialności; wiążąca jest oryginalna wersja angielska (https://icd.who.int). ICD-11 nie obowiązuje jeszcze w Polsce i nie służy do rozliczeń NFZ.